Οροπέδιο Σαρακατσάνας

 

Απέναντι από τους Θεούς, μαζί με τις μούσες

Είναι ένα μικρό οροπέδιο,  σε ύψος 1700 περίπου μέτρων, με θέα στο Θερμαϊκό Κόλπο και τον Όλυμπο, μέσα σ’ ένα πανέμορφο πευκοδάσος.


Το πιο όμορφο μέρος της Ελλάδας, όπως λένε οι ντόπιοι κάτοικοι, διάλεξε ο ΣΕΟ Κατερίνης, για να χτίσει σε ύψος1680 μ. το καταφύγιό του. Διαθέτει 90 κρεβάτια, σάλα, οργανωμένη κουζίνα και ό,τι άλλο θα ήθελε ο επισκέπτης που επιθυμεί να γνωρίσει τα Πιέρια όρη.

Για τους φίλους του βουνού υπάρχουν μικρές διαδρομές και δίκτυο σημαδεμένων μονοπατιών για πεζοπορία,  δασικοί δρόμοι για ποδηλασία και αναρριχητικό πεδίο 5-25 μέτρων. Τέλος, μπορεί κάποιος να φτάσει σχετικά εύκολα με ορειβατικό ΣΚΙ στο χιονοδρομικό Ελατοχωρίου. (Πληροφορίες  στο τηλέφωνο 2351031311).

Η διαδρομή από τη Ρητίνη μέχρι το καταφύγιο , διάρκειας 45΄ λεπτών της ώρας, είναι ένα συνεχές μπαλκόνι με θέα το Θερμαϊκό Κόλπο, την Πιερία και τον Όλυμπο. Η πρόσβαση όμως σ’ αυτό με συμβατικά αυτοκίνητα δεν είναι εύκολη λόγω της κακής κατάστασης του δασικού δρόμου (μόνο το 1/3 είναι σε καλή κατάσταση). Γι΄ αυτό η περιοχή απαξιώνεται συνεχώς.

Από το καταφύγιο αρχίζουν ορειβατικές διαδρομές προς τις κορυφές των Πιερίων. Από μία δε από αυτές, το ΄΄ Κούρασμα΄΄, μπορεί κάποιος να αγναντεύει και από την άλλη πλευρά των Πιερίων, προς την Κοζάνη.

Με πεζοπορία μπορούμε να φτάσουμε στη Σαρακατσάνα  με μία ορειβατική διαδρομή 4 ωρών, σχετικά ομαλή με αφετηρία το δημοτικό αναψυκτήριο Ρητίνης, την ΄΄Παλαιοπαναγιά΄΄. Για τους λάτρεις των πιο δύσκολων διαδρομών, υπάρχει η διαδρομή που ξεκινάει από την περιοχή ΄΄ Πιστιριές΄΄ με απότομες κλίσεις και άγρια ομορφιά, διάρκειας 3 ωρών.

Η περιοχή ανήκει στο Δημόσιο. Ένα μικρό μέρος είχαν κατοχυρώσει οι κάτοικοι της Ρητίνης και οι Σαρακατσάνοι(Βοσκοί που έρχονταν κάθε χρόνο  από τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο με τα ζώα τους) για να βόσκουν τα  κοπάδια τους. Οι Σαρακατσάνοι είχαν δημιουργήσει κονάκια και έρχονταν οικογενειακώς οργανωμένα και με δασκάλους για τα παιδιά τους. Δεν επέτρεπαν τους Ρητινιώτες να ανεβαίνουν στην περιοχή τους και υπήρχε μία διαρκής σύγκρουση μεταξύ τους.

Η περιοχή  πήρε το όνομα της από μία νεαρή  Σαρακατσάνα που πέθανε και τη θάψανε εκεί.

Οι ντόπιοι αναφέρουν ότι οι συγκρούσεις ήταν συχνές. Λέγεται συγκεκριμένα   ότι, όταν κάποιος κάτοικος της Ρητίνης πήγε στην περιοχή   των Σαρακατσάνων,  για να βρει τα ζώα του που του είχαν ξεφύγει, αυτοί τον έπιασαν και τον έδεσαν σε ένα δένδρο. Όταν κατάφερε να λυθεί ειδοποίησε τους συγχωριανούς του, οι οποίοι πήγαν και συγκρούστηκαν μαζί τους, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας  νεαρός Σαρακατσάνος.

Το 1940-41 οι ντόπιοι στρατιώτες μετά την επιστροφή τους από τον πόλεμο  έκαψαν τα κονάκια και έδιωξαν τους Σαρακατσάνους, οι οποίοι έφυγαν και δεν ξαναγύρισαν στην περιοχή. Άφησαν, όμως, το όνομα της περιοχής, για να θυμίζει το πέρασμά τους από το όμορφο βουνό των Πιερίων.